دل سوخته عشق

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:23 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:21 موضوع | لینک ثابت

غرور نذاشت بهت بگم قد خدا دوست دارم

حالا نشستم یه گوشه دارم ستاره می شمارم

تنهایی عین یه تبر شکسته برگ و ریشه مو

سوزونده  آفت غرور از حالا تا همیشه مو

اگر بهت گفته بودم حالا تو مال من بودی

من تو خیال تو بودک تو  تو خیال من بودی

کاش که میون من و تو، تو اون روزا حصار نبود

هیچی میونمون به جز دلای بی قرار نبود

انگار که تقدیر نمی خواست تو درکنار من باشی

منم بهار توباشم تو هم بهار من باشی

یه خلوت ساکت و سرد انگار لسیرمون شده

نمی شه فکر دیگهکرد ما خیلی دیرمون شده

تو رفتی و حالا دیگه اونور دنیا خونته

انگار نه انگار که کسی اینور آب دیوونته

تقصیر هر دومون بوده ما عشقو نشناخته بودیم

فقط یه قصر کاغذی تو رویامون ساخته بودیم

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:19 موضوع | لینک ثابت

خدا رو می خوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدا رو می خوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه ی جهنم و بهشت

خدا رو دوست دارم ولی نه واسه ی زیبا و زشت

خدا رو می خوام نه واسه خودم ،که باشم یا برم

خدا رو می خوام نه واسه روزای تلخ آخرم

خدا رو می خوام نه واسه سکه و سکوی و مقام

خدا رو می خوام که فقط تو رو نگهداره برام

خدا رو دوست دارم چون که تو رو بهم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشق بودن و یادم داده

خدا رو دوست دارم چون عاشقا رو خیلی دوست داره

خدا رو دوست دارم چون عاشق و تنها نمی ذاره

خدا رو دوست دارم واسه اینکه حواسش با منه

خدا رو دوست دارم اخه همیشه لبخند می زنه

خدا رو دوست دارم واسه اینکه من و تو با همیم

خدا رو دوست دارم که می دونه ما عاشق همیم

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:18 موضوع عشق | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:18 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:17 موضوع | لینک ثابت

عشق یعنی دستهایم مال توست

چشمهای خسته ام دنبال توست

عشق یعنی گرفتار همیم

دوستدار و طرفدار همیم

هرچه میخواهد دلش آن می کند

می کشد مارا و کتمان می کند

عشق غیر از تاولی بر درد نیست

هرکسی این تاول ندارد مرد نیست

آمدم تا عشق را معنا کنم

بلکه جای خویش را پیدا کنم

آمدم دیدم که جای لاف نیست

عشق غیر از عین و شین و قاف نیست

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:15 موضوع | لینک ثابت

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟ من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند. براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است. براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم...

وای باران
باران
شیشه پنجره را شست
از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست...

در میان من و تو فاصله هاست
گاه می اندیشم
میتوانی تو به لبخندی این فاصله را برداری
تو توانایی بخشش داری
دست های تو توانایی آن را دارد
که مرا زندگانی بخشد
آری تو میتوانی
به من زندگانی بخشی
یا بگیری از من
آن چه می بخشی

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:15 موضوع | لینک ثابت

سپیده که سر بزند شاید در این خزان زندگی

 گلی بروید شبیه آنچه بوییدی پس بنام زندگی هرگز مگو هرگز

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:14 موضوع | لینک ثابت

ميخوام يه قصري بسازم . پنجره هاش آبي باشه

من باشم و تو باشي و يک شب مهتابي باشه

ميخوام يه کاري بکنم . شايد بگي دوستم داري

ميخوام يه حرفي بزنم . که ديگه تنهام نذاري

امشب ميخوام تا خود صبح . فقط برات دعا کنم

براي خوشبخت شدنت . خدا خدا خدا کنم

خدا خدا خدا کنم...

ميخوام برات از آسمون . ياساي خوشبو بچينم

ميخوام شبا عکس تو رو . تو خواب گلها ببينم

ميخوام يه جادو بکنم . هميشه پيشم بموني

از تو کتاب زندگي . يه حرف رنگي بخوني

امشب ميخوام براي تو يه فال حافظ بگيرم

اگر که خوب در نيومد . به احترامت بميرم

امشب ميخوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم

اگر نگاهم نکني . ناز نگاهتو بکشم

امشب ميخوام تا خود صبح . فقط برات دعا کنم

براي خوشبخت شدنت . خدا خدا خدا کنم

خدا خدا خدا کنم...

ميخوام برات از آسمون . ياساي خوشبو بچينم

ميخوام شبا عکس تو رو . تو خواب گلها ببينم

ميخوام يه جادو بکنم . هميشه پيشم بموني

از تو کتاب زندگي . يه حرف رنگي بخوني

ميخوام تو رو قسم بدم به جون هر چي عاشقه

به جون هر چي قلب صاف . رنگ گل شقايقه

يه موقعي فکر نکني دلم واست تنگ نمي شه

فکر نکني اگه بري . زندگي کمرنگ نمي شه

امشب ميخوام تا خود صبح . فقط برات دعا کنم

براي خوشبخت شدنت . خدا خدا خدا کنم

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:13 موضوع | لینک ثابت

کنار هر قطره اشکم هزار خاطره دفنه

اینقدر خاطره داریم که گویی قدر یک قرنه

گلو می سوزه از عشقت

عشقی که مثل زهره

ولی بی عشق تو هر دم

خنده با لبهای من قهره

درسته بامنی اما

به این بودن نیازارم

تو که حتی با چشماتم نمی گی دوست دارم

اگه گفتی دوست دارم

 فقط بازی لبهات بود

وگرنه رنگ خودخواهی نشسته توی چشمات بود

هر چی عشقه توی دنیا

 من می خواستم مال ما شه

اما تو هیچ وقت نذاشتی بینمون غصه نباشه

گله می کنم من از تو

از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت

 تو که هیچ وقت نمی فهمی

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:12 موضوع | لینک ثابت

قلمت را بردار

همین دیروز بود قلم را برداشتی و نوشتی گنجشک

خودش بال در آورد و پرواز کرد

و همین که نوشتی درخت جوانه زد رشد کرد و شد جنگلی سر سبز

گنجشکت روی درخت می نشست و آواز می خواند و تکثیر میشد

یک جنگل داشتی و یک آسمان گنجشک

یادته؟

از صدای جیک جیکشان که خسته شدی نوشتی تفنگ!

شکارچی خودش پیدایش شد

تکلیف جنگلت هم معلوم بود همین که نوشتی تبر!

تبردار خودش آمد

وامروز پشت پنجره ات چیزی نیست جز کویری گسترده تا افق

با آسمانی کبود و مه آلود همان طور که از اول نقاشی کرده بودی

 بیا اینبار قلم را بردار و طرحی نو بزن

نفرت را محو کن ولی، عشق را ماندگارترین ماندگار کن

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:11 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:7 موضوع | لینک ثابت

گفتم از دل برود چون ز مقابل برود                      غافل از اينكه چو رفت از پي او دل برود

تا تو نگاه مي كني كار من آه كردن است              اي به فداي چشم تو اين چه نگاه كردن است؟؟؟

ياد روزي كه خيالم خبر از عشق نداشت               دلم آرامگه منزل بيگانه نبود

در دلم بود كه بي دوست نباشم هرگز                   چه توان كرد كه سعي من و دل باطل بود

رنج گل بلبل كشيد و بوي آن را باد برد                بيستون را عشق كند و شهرتش فرهاد برد

دل جاي تو باشد چه بيايي چه نيايي                    اين خانه به روي همه كس باز نگردد

ز دوستان دورنگم دل هميشه تنگ است               فداي همت آن دشمني كه يكرنگ است

خنده ات آيينه ي خورشيدهاست                         در نگاهت صد هزار آهو رهاست

در اينجا كس نمي فهمد زبان صحبت ما را             مگر آيينه دريابد حديث حيرت ما را

آه از آن روز كه دادم به تو آيينه ي دل                   از تو اين سنگدلي ها به گمانم نرسيد

اندر دل بي وفا غم و ماتم باد                               آنرا كه وفا نيست ز عالم كم باد

رهايي خواهي از سيلاب انبوه                              قدم بر جاي بايد بود چون كوه

بيستون بر سر راه است، مبادا از شيرين                 خبري برده و غمگين دل فرهاد كنيد

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 18:3 موضوع | لینک ثابت

محبت، التهاب دل و ابتهال زبان است.

محبت، آميزه اي از كشش كوشش است.

محبت، ماندگارترين شما در نماي انسانيت است.

محبت، قرار ندادن « كاما»(،) بين خود و محبوب است.

محبت، پادشاه وحيد كشور دل است.

محبت، تصنيفي است كه در تالار وجود ، دل آن را نغمه مي كند.

محبت،شبيخون خيال است در سرزمين دل.

محبت، اكسيري است كه دل سنگي را آبگينه مي كند.

محبت، بدست آوردني نيست ، بدست آمدني است.

محبت، حاكمي است كه در درياي دل درجه درياسالاري دارد.

محبت، درد دل است ، با دل است ، در دل است

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 17:46 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 17:39 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 17:38 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 17:35 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هفتم مرداد 1386 ساعت 17:34 موضوع | لینک ثابت