دل سوخته عشق

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي

ميان من و توست

 

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق

خدايي من نسبت به توست

 

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و

تسكين دهنده قلبهاست

 

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي

هاست

 

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق

راستين من نسبت به توست

 

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و

توست

 

پس با تمام وجود فرياد ميزنم زيباي من

دوستت دارم

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه سیزدهم آبان 1386 ساعت 15:13 موضوع عشق | لینک ثابت

 

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی

تو را با لهجه ی گل های نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گل هایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ موج تمنای دلم گفتی : دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی

و من تنها برابی دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگینت

حریم چشم هایم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی نمی دانم کجا تا کی برای چه

ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبورت نخواهی برد

هنوز آشفته ی چشمان زیبای توام برگرد

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت :

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم عادت پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 11:35 موضوع عشق | لینک ثابت

می نویسم اری من می نویسم از عشق برایت حرف می زنم تا تو باور کنی

 

چقدر دوستت دارم عشق را معنا می کنم تا بفهمی معنای عشق من تویی من

 

زندگی می کنم تا بدانی برای تو زنده ام ای تمام زندگی ای همه هستی من...

 

وقتی سکوت می کنم تو فکراینم که تا کی با من می مونی وقتی تو چشمات

 

خیره می شم می خوام که از چشمام حرفمو بخونی وقتی سرمو روی سینه تو

 

میزارم دوست دارم با صدای قلبت اروم بشم وقتی دلم میگیره دوست دارم با

 

اغوش گرمت تمومه دل تنگی ام یادم بره وقتی بهت می گم دوستت دارم

 

مطمئن باش از ته قلب میگم...

 

یادت در ذهنم وعشقت در قلبم عطر مهربانیت در تمام وجودم است عزیزم

 

محبت را در پاکی نگاهت صداقت را در وجود مهربانت معنی کردم بدان

 

که زیباترین لحظه هایم در کنار تو بودن است...

                                                                ... بی تو می میرم...

              

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در شنبه دوازدهم آبان 1386 ساعت 11:32 موضوع عشق | لینک ثابت

                                             

                                            

                                         

 

                                         

 

 

                                        

 

 

  

                             

                      

                    

 

                             

 

                  

                

 

                 

 

                

 

                       

                                     

 

 

                                          

 

 

                                           

                 

                   

 

                      

                                         

در دل من کسی است

.: :.که تا درخشش آخرين ستاره

.: :.تا پژمردن آخرين گل

.: :.و فرو افتادن آخرين برگ

.: :.چشم به راهش خواهم بود

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه یکم مهر 1386 ساعت 11:33 موضوع عشق | لینک ثابت

    

             

تقدیم به تو

 

نظر یادت نره

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در یکشنبه هجدهم شهریور 1386 ساعت 10:16 موضوع عشق | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386 ساعت 14:43 موضوع عشق | لینک ثابت

بی تو ...

بی تو مهتاب شبی باز از ان کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه قلبم گل یاد تو درخشید

عطر صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم امد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب ارام

بخت خندان و و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

تو به من گفتی از این عشق حذر کن

ساعتی چند بر این آب نظر کن

آب ایینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت باز گران است

به تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

روز اول که نگاهم به تمنای تو پر زد

چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نرمیدم نگسستم

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم

همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هر گز نتوانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید ، ماه بر عشق تو خندید

یادم امد که دگر از تو جوابی نشنیدم

                   پای در دامن اندوه کشیدم نگسستم  نرمیدم                                       

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم                 

نگرفتی از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

                                         بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت 20:56 موضوع عشق | لینک ثابت

شقايق به خنده گفت: نه بيمارم

نه تب دارم اگر سرخم چنين آتش حديث ديگري دارم

گلي بودم به صحرايي نه با اين رنگ و زيبايي نبودم آن زمان هرگز نشان عشق و شيدايي!

يکي از روزهايي که زمين تبدار و سوزان بود

صحرا در عطش مي سوخت تمام غنچه ها تشنه

و من بي تاب و خشکيده تنم در آتش مي سوخت ،

ز ره آمد يکي خسته به پايش خار بنشسته و عشق از چهره اش پيدا بود

ز آنچه زير لب مي گفت ، شنيدم سخت شيدا بود .

نمي دانم چه بيماري به جان دلبرش افتاده بود

اما طبيبان گفته بودنش اگر يک شاخه گل آرد از آن نوعي که من بودم ،

بگيرند ريشه اش را و بسوزانند ، شود مرهم براي دلبرش آندم شفا يابد ،

چنانچه با خودش مي گفت بسي کوه و بيابان را بسي صحراي سوزان را به دنبال گلش بوده

و يکدم هم نياسوده که افتاد چشم او ناگه به روي من

بدون لحظه اي ترديد شتابان شد بسوي من به آساني مرا با ريشه از خاکم جدا کرد

و به ره افتاد و او مي رفت و من در دست او بودم

و او هر لحظه سر را رو به بالاها تشکر از خدا مي کرد

پس از چندي هوا چون کوره آتش زمين مي سوخت

و ديگر داشت در دستش تمام ريشه ام مي سوخت

به لب هايي که تاول داشت گفت : اما چه بايد کرد؟

در اين صحرا که آبي نيست به جانم هيچ تابي نيست

اگر گل ريشه اش سوزد که واي بر من براي دلبرم هرگز دوايي نيست

و از اين گل که جايي نيست ، خودش هم تشنه بود اما !!!

نمي فهميد حالش را چنان مي رفت و من در دست او بودم

و حالا داشت تمام جان من مي سوخت که ناگه روي زانوهاي خود خم شد

دگر از صبر او کم شد دلش لبريز ماتم شد کمي انديشه کرد

آنگاه مرا در گوشه اي از آن بيابان کاشت

نشست و سينه را با سنگ خارايي

زهم بشکافت زهم بشکافت اما!

آه صداي قلب او گويي جهان را زيرورو مي کرد

و آسمان را پشت ورو مي کرد

و هر چيزي که هرجا بود با غم رو به رو مي کرد

نمي دانم چه مي گويم ،

به جاي آب خونش را به من داد

و بر لب فرياد بمان اي گل که تک تاج سرم هستي

دواي دلبرم هستي

بمان اي گل

و من ماندم نشان عشق و شيدايي

و با اين رنگ و زيبايي

و نام من شقايق شد

                                                     گل هميشه عاشق شد

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت 20:45 موضوع عشق | لینک ثابت

بوسه یعنی وصل شیرین دولب.....   

        بوسه یعنی مستی از مشروب عشق..... 

                    بوسه یعنی آتش و گرما و تب.....

بوسه یعنی لذت از دلدادگی، لذت از شب، لذت از دیوانگی....... 

بوسه یعنی حس خوبی طعم عشق، طعم شیرین به رنگ سادگی........ 

بوسه یعنی آغازبرای ماه شدن، لحظهء بادلبر تنهاشدن...........

بوسه سر فصل کتاب عاشقی......

        بوسه رمز وارددلهاشدن.........

                بوسه آتش میزندبر جسم و جان......

                        بوسه یعنی عشق من با من بمان.......

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 ساعت 18:34 موضوع عشق | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط محسن خلیلی در دوشنبه بیست و دوم مرداد 1386 ساعت 19:51 موضوع عشق | لینک ثابت